Ömer iyi çocuktu ama üçç, beşş, doksannn dur bakayım sekiz yüz altmış tane falan kusuru vardı
(Spoiler)
Üstad bu nasıl bir anlatım dili. Müsamerenin anlatıldığı bölümdeki üç beş sayfa dışında hakikaten sıkıldığım bir yer olmadı. Satırların işinin ehli bir ustanın kaleminden çıktığı belli oluyordu. Yetkin bir kalemi okuyor olmanın, hikayenin ve kahramanların gerçekçiliği içinde kaybolmanın tadını çıkardım. Nasıl tarif etsem, sanki her şey yerli yerindeymiş, ne eksik ne fazla, tam da olması gerektiği gibi yazılmış hissiyatı oldu bende. "Yazmak için yazan" kimselerde gördüğümüz o ekstra betimleme, o durumu binbir yamayla bağlamından koparıp, dallandırıp budaklandırma işi yoktu.
Ve Macide.. Ömer gibi ben de onun kararlı duruşundan, her hareketinin kendine has olmasından, "olduğu gibi" olmasından, iradesi üzerindeki hakimiyetinden, olgunluğundan, anlayışından, asaletinden biraz etkilendim. Harbi kızmış doğrusu. Mektepte Bedri meselesi yaşandığında Macide'nin hissettiklerine benzer talihsizlikler yaşamış biri olarak, dişlerini sıkıp sinirden ağladığı yerde onunla ağladım. Belki ben başka bir şeye ağladım ama olsundu djwhshd Aslında daha çok Macide'nin Balıkesir'de mektepteki kişiliğiyle bağ kurdum. İstanbul'daki yaşamına geçtiğimizde bana biraz fazla cüretkar ve soğuk geldi. Yine de seni tanımak güzeldi Macide ♡
Sadece, aylarca evlerinde oturduğu hesapçı akrabalarına nasıl bu kadar kolay rest çekti onu anlamadım. Kişiliklerini bir kenara bırakırsak, sitemlerinde pek de haksız sayılmazlardı. Kolay mı o yaşta İstanbul gibi bir yerde, üstelik bir de gece yarısı, kapıyı çarpıp gitmek. Ya Ömer gelmeseydi napacaktın. Ciddiyim anlat bakalım hadi Ömer gelmeseydi napacaktın seni küçük mağrur djdjjfd Şaka bi yana, kabul edelim nasipli kızsın Macide. En az iki kez dört ayağının üstüne düştün.
Ömer.. Ne desem ki sana. Evet biraz başkasın, öteki züppe arkadaşlarından farklı bir hamurun var. Ama yetmiyor be çocuğum.. Ümit denen kızın da, senin de saçlarınızdan tutup bi güzel pataklamamak icin zor tuttum kendimi. Gavatlığın da cabası. Yaptıgın en iyi şey karını en doğru kişiye emanet etmekti.
Bedri. Sen babacan veznedar amcamdan (evet amcam gibi sevdim) sonra en iyi adamsın bu hikayede. Okurken "belli ki bu kitaptaki herhangi bi insan tamamen iyi olmayacak senin içinden illa bi bit yeniği çıkacak" diye bekledim ama olmadı. Mazur görülmeyecek kadar abes bi yanlışını görmedik senin (şüpheli). Ama ablan haklıydı. Hasta ailenin nafakasını Ömer'lere yedirmen nereden baksan enayilik ve kul hakkı. Ömer'le kavga ettiğin gün eve gidip ağladığın bölümde çocuksu bi merhamet duydum, kursağında kalan yumruya, ona rağmen gösterdiğin fedakarlığa, iyi niyetine.. hepsine üzüldüm doğrusu.
Ve Nihat. Yüzüne tükürülecek cinsten haydutun birisin ama İsmetleri tanıdıktan sonra Macide'ye yan gözle bakmayan tek ahbap olaraktan sana bi tık ön yargım kırılmadı değil. Yine de eşkıya herifin tekisin.
Son olarak vesveseyi, insan psikolojisini çok iyi yansıtmış yazar. Epey insan tanıdığına kâni oldum. Burada bitirelim bakalım
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.