Bir Kitap Ki ‘Artık Kavuşun’ Diye Bağırıyorsunuz”Alıntı
“Gece ve Sonra” bende derin bir hüzün ve aynı zamanda tatlı bir sızı bırakan kitaplardan biri oldu. Hikâyede iki ana karakterimiz var. Genç yaşta tanışıyorlar, birbirlerine derin bir bağ kuruyorlar fakat talihsiz bir olay yüzünden yolları ayrılmak zorunda kalıyor.
Okurken en çok erkek karaktere karşı içimde bir hüzün oluştu. Çünkü o gerçekten beklemeye razı, sevgisiyle her şeyi göze almaya hazır biriydi. Buna rağmen kızdan aynı adımı görememek insanın içine dokunuyor. Ama bir yandan kızın yaşadığı zorlukları da anlayabiliyorsun. Onu da kolayca yargılayamıyorsun. İşte bu noktada kitap çok gerçekçi: Ne kadar kızsan da, ne kadar “Artık kavuşun be kardeşim!” diye içinden bağırsan da, iki karakteri de suçlayamıyorsun. Çünkü onların elinde olmayan olaylar da kaderlerini şekillendiriyor.
Bazı kısımlarda şok oldum, bazı kısımlarda ise resmen boğazım düğümlendi. Kitap boyunca hem sinirlendim, hem üzüldüm, hem de “Yapma ya, yapma!” diye içimden geçirdim. Bir yandan da akıp giden bir hikâye olduğu için bir günde bitirdim. Bence kafa dağıtmalık, çerezlik bir kitap. Okuduğum en iyi aşk romanı değil belki, ama kesinlikle kötü bir kitap da değil.
Gelelim benim için en zor kısma: Kitabın anlatım dili. Yazar, olayları hep dışarıdan, üçüncü kişi bakış açısıyla aktarıyor. Yani karakterlerin ağzından birebir dinlemiyoruz açıkçası karakterlerin duygularını daha derinden anlayabilmek için ben şahsen onların kendi gözünden dinlemeyi tercih ederdim. Bu nedenle kitabın en sevmediğim yanı da bu oldu. 
Gece ve Sonra
Gece ve Sonra·
1 +1'leme
·275 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.