ÇAMLARIN ISLIĞI • HANİFE MERT
Güneş, lise çağında hayatın en kırılgan döneminde tanıdığımız genç bir kız. Babasının işi nedeniyle şehir değiştiriyorlar ve bu da Güneş’in yeni bir okul, yeni bir çevre ve yepyeni bir başlangıçla yüzleşmesi demek. Kendine hazırladığı bir liste var; “asla yapmaması gerekenler” listesi. Ama insan kalbine, duygularına söz geçirebilir mi?
Güneş’in yaşadıkları bizlere gençliğin o karmaşık ruh hâlini hissettirmektedir. Duygularını tanımaya çalışırken tökezlemesi, bazen yanlış kişilere kapı aralaması, aslında pek çoğumuzun geçmişinde saklı olan anları hatırlattı. Okurken sık sık “Keşke böyle davranmasaydın” ya da “Buna izin verme Güneş” diye içimizden geçirmekteyiz. Okulun ilk gününde tesadüfen yolları kesişen Rüzgâr karakteri ise başlı başına merak uyandırıcıydı. Ancak onun kişiliğiyle ilgili hep bir mesafe hissettirdi. Güneş’in ona yaklaşmaya çalışması, hatta zamanla hislerini bu kadar yoğun yaşaması biraz da üzücü geldi. Çünkü aralarındaki iletişim, tam da olması gerektiği gibi değildi. Bu yüzden ikisinin birlikteliğini onaylamakta zorlanmaktayız.
Yine de hikâyenin gücü tam da burada ortaya çıkıyor. Çünkü yazar, kusurlarıyla birlikte iki gencin dünyasını öyle gerçekçi anlatıyor ki, kimi zaman kızıyorsunuz, kimi zaman üzülüyorsunuz, kimi zaman da kendinizi onların yerine koyuyorsunuz. Sonuçta bu yolculuk, yalnızca bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda genç bir kızın kendi benliğini bulma mücadelesi.
Sadece karakterlerin değil, okuyucunun da içine dokunan bir kitap. Yer yer öfkelendiriyor, bazen düşündürüyor ama en çok da içimizde kalmış duyguları uyandırıyor. Kitap bitince aklımda kalan şey, Güneş’in yaşadığı tüm savrulmaların aslında büyüme sancılarının bir parçası olduğu.
Kitaba adını veren “Çamların Islığı” ismini ise özellikle çok sevdim. Yazar bu adı mitolojik bir hikâyeyle öyle güzel açıklamış ki, romanın ruhunu tamamlayan çok derin bir anlam katmış. Sadece kurgusu değil, ismindeki bu sembolik güç de kitabı unutulmaz kılıyor.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.