Annem Öldü Mü, okurken beni rahatsız eden ve o rahatsızlık kadar da üzerime ağırlık bindiren bir kitap oldu. Hjorth, aile denen yapının yalnızca sevgi ve bağlılıktan ibaret olmadığını; suskunlukların, yaraların ve yıllarca taşınan yüklerin de onun bir parçası olduğunu hatırlatıyor satırlarında. Kitapta özellikle anne kız ilişkisi üzerinden anlatılan o görünmez hesaplaşmalar, bende güçlü bir yankı uyandırdı. Dili sade ama her cümlesi ağır, “bir anneyle hesaplaşmak ne demektir?” sorusu kitabın her satırında yankılanıyor.
Okurken dikkatimi çeken bir diğer konu ise, sayfalar arasındaki ‘boşluklar.’ İlk başta beni rahatsız etmişti ama sayfalar ilerledikçe nedenini daha iyi anladım. Sanki karakterin bir iç çekişi ya da soluklanmasıydı. Yazarın kaleminden bahsettim ancak ‘yalın’ diye bir çırpıda okunacak bir eser değil. Karakterin her düşüncesi sizi de başka bir düşünceye itiyor. Anladığım; yazar bu kitabında, görünmez yaraların en az görünenler kadar can acıttığını fark etmemizi istemiş. Bu yıl iyi ki okudum dediğim eserlerden bir tanesi oldu benim için.
·
309 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.