Herkese selam, ah bu seri icin ne desem ne yazsam eksik kalacakmış hissi var. O kadar cok seviyorum ki, hele üçüncü kitapta bir mutluluk baloncugunun içine hapsoldum çıkasım yoktu. Evet evet o mutlu haberi veriyorum.Bahar ve Ozan artik birlikte bunu yazarken bile suratımda ki gülümsemeyi toparlayamıyorum. Çünkü biz ikinci kitapta kahrolmustuk, neredeyse her sayfada ağladığımı bilirim. Ama kara keasvetli bulutlar dağıldı mis gibi bir güneş eşliğinde Ozan'in dünyasına Bahar yeniden doğdu.
Bahar ilk kitaptan beri kendini sevgiye layık görmeyen biri, tabi böyle olmasinin en buyuk sebebi baskı altında, degersizlik hissi ile büyümek zorunda kalmış olması. Bir hatanın başka bir hatayı doğurduğu hayatında en dibi gormusken kendi kendini kurtarmak icin buyuk bir adim attı. Bahar oldu. Tek başına bir hayat kurdu. Hala korkuyor, bazen kendini değersiz görüyor ama bunları aşması da yakın bana göre.
Ahh kitapta bir Ozan faktörü var ki, ona olan aşkım kat kat arttı. Aradan geçen yıllarda Bahar'a olan aşkı azalmamıs tam dersine devlesmis. Onların birlikte olduğu sahneler yazarin betinlemeleri ve anlatimiyla devlesmisti. Bahar'in sevgiyle guzellesmesini kendi içinde ki kadini kesfetmesini okumak cok guzeldi.
Kavuştuları anda kayıp yılların hesabı ne zaman sorulacak diye korka korka okudum ne yalan söyleyeyim ama Ozan farkını burda da gördük. Bahar'ı hep önceliği yaptı. Onun yaralarini gördükçe kahroldu, sardi sarmaladi sevdi. Bahar'i kozasina sardi. Bahardan geleni basi üstünde taşıdı.
Ozan ve Oktay yuzlesmesi cok istedigim bir sahneydi. Hırsla okudum. O sahneleri artik okuyup öğreneceksiniz. Spoiler yok
Bu kitap hakkında sayfalarca yazabilirim. Üçüncü kitap gecmisin hesaplarının görüldüğü ayni zamanda aska doyuran bir kitapti. Uyarimida yapayim yetiskin icerik vardi ama bu asla beni rahatsiz etmedi. Mutsuzluktan sonra o aski iliklerinize kadar hissettiren hislerle dolu bir birliktelik okuduk. Ben dördüncü kitabi sabırsızlıkla beklerken sizlerinde seriye baslamasini cok isterim.