Tolstoy kitabı şöyle tamamlıyor:
“Gerçek ruh hastaları, kendindeki belirtilerin farkında olmayıp başka insanlarda delilik alâmetleri gören kimselerdir.”
Gerçekten de öyle değil mi ? Kimse kendinin farkında değil. Fakat karşıdaki insanın en ufak hatasını, kusurunu görmekte üzerimize yok.
Kitap sekiz ayrı öyküden meydana gelmiş. Bu eseri baş ucu kitabı olarak düşünebilirsiniz. İnsanı dinlendiren, yormayan bir yanı var. Ben biraz geciktirdim okumayı fakat gerçekten başarılı bir yapıttı. Kitapta beni en çok etkileyen öykü kuşkusuz “İvan’ın Sırrı” oldu. Okurken çok keyif aldım.
Keyifli okumalar dilerim!!!
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.