Bir Delinin Hatıra Defteri’ni ilk olarak geçen dönem üniversitede tiyatro oyunu olarak izlemiştim. Sahnedeki anlatım beni çok etkilemişti, bu yüzden kitabını da okumak istedim.
İlk hikâyede sıradan bir memurun yavaş yavaş akıl sağlığını kaybederek şizofreni hastası oluşunu okumak dikkat çekiciydi. Bir insanın zihninde olup bitenleri bu kadar gerçekçi görmek beni düşündürdü. Ancak ikinci hikâye olan “Burun” bölümü bana oldukça absürt ve sıkıcı geldi, okurken zorlandım. Buna karşılık üçüncü hikâye “Palto” daha akıcıydı.
Genel olarak Gogol’un dili ve üslubu bana çok hitap etmedi. Dünya edebiyatında önemli bir eser olduğunun farkındayım ama benim için tam anlamıyla keyifli bir okuma olmadı. Yine de tiyatrodan sonra kitabı da deneyimlemek farklı bir tecrübeydi.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.