Serinin ilk iki kitabını çok hızlı ve peşpeşe okumuştum. İkinin malum finalinden sonra da üçüncü kitabı beklemek çok zordu Hikayeye kendimi kaptırdım, ilk kitaptan itibaren Fallon ile “ayrılsakta beraberiz” tarzı toksik bir ilişki kurmuştuk zaten Bir noktada Fallon’a hak falan vermeye başladım
Üç kitaplık bir seri olduğunu sanıyordum ama devam ediyormuş. Sonunda bir şeyler havada kalınca öğrendim İlk kitapta zaten olaylar çok yüzeyseldi, kim iyi kim kötü tam anlayamıyoruz. Bana göre serideki en iyi kitap ikincisiydi
Bu kitapta olaylardan ziyade karakterler öne çıkmıştı. İki karakter vardı ki tüm sürprizler ve ters köşelet onlar üzerinden döndü.
Onun dışında ise serinin diğer kitapları kadar sevemedim. Lore çok geri plandaydı. Olayları kontrol edemediler, yaprak gibi savruldular. Fallon’dan zaten sır saklamayan yok, sonra da planımı mahvettin diyenler
Son olarak okurken başka kitaplardan esintiler olduğunu farkediyorsunuz ( perilerin, kazanın ve yüzlerce yıllık yaş farkının olmadığı seri de kalmadı). Beni çok rahatsız etmedi, yine de fark ediliyor
Karta Krallığı akıcı bir seriydi. Okuduğunuz döneme göre sizi rs’den çıkarabilir. İçerisinde yetişkin içerik mevcut, söylemiş olayım