Ağır ve yorgun bir çehrenin ağırlığı omuzlarımda
Soğuk bir rüzgar esintisiyle ulaşan miski amber genzimi yakmakta
Hislerim diken diken olmuş
Çağlayan gibi dolaşan his dimağımda
Keder ağı her geçen gün boynuma dolanmakta
Üzerime örttüğüm mazi bir ayağımı çukura batırmakta
Sesim çıkmaz ,kulağım duymaz olmuş feryatları
Kesik bir söğüt gibi el açmışım vicdansızlara
Tarifi mümkün olmayan bir duygu seli gözlerime kaçmakta
Takatin son satırları halimi yazmakta
Kimden kaçar olmuşum da hayalin kovalamakta
Bir gölgem kalmış
O da beni bulamamakta...
22/8/2025
Pınar PEKĞÖZ