Büyük Umutlar'ı çok beğenmiştim. Dickens'ın diğer kitaplarını da okuyacağım o gün netleşmişti fakat koşup bir tane edinmedim. Kitabın kendi vaktinin gelmesini bekledim. Bekledim diyorum ama bu bekleyişin farkında da değilim. Ancak kitabı elime alınca fark ediyorum. Mesela İki Şehrin Hikayesi okuma kulübünün bu ayki kitabı. Okuma kulübünün her kitabını takip etmiyorum. Pekala bu da es geçilebilirdi. Bir başka tesadüf daha gerçekleşti. Murat Belge'nin gezi kitabını okuyorum. Fransa'yı anlattığı kısmı okurken genel olarak Paris'te gezdik. Hem şehir az çok gözümde oluştu hem de kitabın ismi geçti. Hal böyle olunca benim bu kitabı okumam şart oldu.
Büyük Umutlar'ı okurken en çok hoşuma giden şeylerden biri de anlatıdaki mizah unsurlarıydı. Bu kitapta pek karşılaşmadım ama bu çok doğal çünkü ortam müsait değil. O kadar vahşetin ortasında olacak şey değil. Okuduğum en sürükleyici romanlardan biriydi. Çok hızlı bitirdim. Okumaya ara verdiğim zamanlarda da aklımda kitaba dönmek vardı. Yine Büyük Umutlar'da karakterleri çok sevmiş, onlarla güçlü bağlar kurmuştum. Burada da benzer bir durum söz konusu. Kitabın uzunluğuna göre epey az karakterin isminin geçmesi de bunun bir sebebi olsa gerek. Kitabı bitirince insanın bedenini baştan sona gezen ürpermeyi bir süredir yaşamıyordum. Bu kitapla birlikte yeniden buluştuk. Bahsettiği devri aktarmada çok başarılı bir kitaptı. Devrimi tarihte önemli bir nokta olmaktan çıkarıp kanlı canlı bir olaya dönüştürdü. Devrime neden olan adaletsizlik ve olaylar sırasındaki kaos çok net ve insanın içine işleyecek şekilde aktarılmıştı.
Kitabın baskısı iğrençti. Yazım hatalarıyla doluydu. Bu derece nasıl mümkün olur bilmiyorum. Basım hataları illa ki oluyor ama bu kadarına da pes doğrusu. İlk defa bir yayınevini kara listeye alacağım. KİTAP ZAMANI örgüye işlendiniz kardeşim.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.