Alexandre Dumas’nın Monte Cristo Kontu kitabını okurken birçok farklı duygu yaşadım. Bazı bölümlerinde gözlerim doldu, bazılarında sinirlendim, üzüldüğüm anlar da oldu. Kitap, sadece bir intikam hikâyesi değil; aynı zamanda adalet, umut ve insanın karanlık yanları üzerine düşündüren çok katmanlı bir eser.
Bazı olaylar bana biraz ütopik geldi; sanki gerçek hayatta böylesine kusursuz planlanmış intikamlar mümkün değilmiş gibi.
Monte Cristo’nun adalet arayışı ve sabırla yıllarca bekleyişi beni çok etkiledi. Özellikle ihanetin ağırlığını hissettiğim sahnelerde öfkelendim, adaletin yerini bulduğu anlarda ise üzüldüğüm yerlerde oldu. Kitapta duyguların bu kadar güçlü aktarılması, onu klasik yapan en önemli özelliklerden biri.
Benim için bu eser 10 üzerinden 9. Yalnızca bazı aşırı idealize edilmiş kısımlar olmasaydı tam puanı hak ederdi. Yine de, klasikler arasında özel bir yeri olduğunu düşünüyorum.
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202037,1bin okunma
·
839 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Merve KARLITEPE ÇETİNKAYA
Gönderi Sahibi
Telgraf kısmını doğru hatırlıyorsunuz evet burda cuvallamazdi malesef her yerde aynı demek ki para kapıyı açıyor 🫣 benimde gözümün dolduğu sahneler orasıydı kendi canı pahasına.. Kesinlikle karakterleri çok güzel örmüş. Benim sadece zorlandığım konular kendini tanrılaştırmasıydı.
Çok doğru. Bazı yerlerde Dumas'nın Edmond'a kıyakları olmuştur :) Benim ilk aklıma gelen telgraf görevlisine para karşılığı yanlış yere telgraf göndertmesi (veya hiç göndertmemesiydi, yanlış hatırlıyor olabilirim) Görevli kabul etmese çuvallamış olacaktı.
Veya Mercedes'in tek bir ricasıyla, (kitabın beni en çok etkileyen yeri) "Oğlumu öldürme Edmond" demesiyle oğlunu öldürmekten vazgeçmesi.
Yine de, en usta senaristlerin bile bağlamakta aşırı zorlanacakları karakterleri ve olayları birbirine bağlamasıyla bence de klasikler arasında ilk 5'e girebilecek bir eser.