Anı kalsın diye yazdığım incelemedir:
En yakın arkadaşlarımdan biri hediye etti. Üç dost, yemek masasında oturduk, kendimize yakın hissettiğimiz kediyi seçtik önce. Sonra yemeğimizi sipariş ettik ve hikayeyi okuduk. Seçtiğimiz kedilerin bize ne kadar benzediğine gülerken birden üçümüz de ağlarken bulduk kendimizi. Henüz yemeğimiz bile gelmemişti.
Bu hikâye, on yıllık arkadaşlığımızı andırdığından bize çok dokundu.
Akşam yemeği yemek üzere oturmuş üç farklı kadından çok, az sonra çamurdan bir yemeği yiyormuş gibi yapacak üç çocukmuşuz gibi hissettirdi. Çok güzeldi.
·
5bin Gösterim
2 Yorum
Çocukluğumun kitabı... Annem küçükken yatmadan önce gelir yanımıza okurdu bize... Ben Pus'tum her zaman 🥹
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.