“Satrançta hata yapan kaybeder; hayatta olduğu gibi.” Garry Kasparov
Beş yaşından beri satranç oynarım. Hiç iddialı olmadan, eşlik ederim oyuna. Yenmek değildir motivasyonum. Motivasyonum nezaketle eşlik etmektir satranca.
Nezaketle eşlik etmek demek, yenme imkanım varsa rakibi üzmeden bitiririm. Kedinin fare ile oynaması gibi oynamam. Onurlu mücadele bence hayatı anlamlı hale getirir, hem de her konuda.
Çoğunlukla kaybederim
Vezirimi vermeden oyun almaya çalışırım, yanlışlıkla kaptırırsam Veziri, çok söverim.
Hani öyle böyle sinirlenmem. Yenilmekten daha ağarıma gider, aptallık yapmak...
Aynı gerçek hayattaki hatalarım gibi. Öngörülerime ters, hata yaptığımda çok kızarım kendime. Çok düşünürüm hangi güdü ile hareket ettiğimi anlamaya çalışırım. Dürtüsel seçimler yapmak genelde hata yaptırır bana, hem de her defasında.
Ekteki maç, benimle hemen hemen denk puanda olan bir rakibin tozunu attırmaktan ibaret :) Mutluyum, yenmek değil konu, konu hata yapmamakta gizli.
Hata yapmadığım için mutluyum
Hatalarıma minnettarım, iyi ki hepsini yaptım.
Artık daha az hata yapıyorum, birçok konuda
Sevdiklerinizin emniyette olduğu güzel bir gece olsun