Grange bu kitabıyla, son kitaplarındaki tarzını devam ettiriyor. Polisiyenin de bir alt türü olan; toplumu, belirgin bazı olayları, değişimi ve bu değişime olan bakış açılarını temele alan bir konusu ve işlenişi var. Kitabın sonuna kadar heyecanla ipuçlarını takip ettiğiniz, katili kovaladığınız kurgulardan değil. Çünkü gerek ele aldığı dönem gerekse sert çizgileri ve gerçekçi yaklaşımı ile doğru düzgün ipuçlarının olmadığı, dedektif Swift'in de belirttiği gibi klasik soruşturmalardan ziyade tuhaf bir korku tüneli bu.
Yazar bu sefer 1980'lerin Paris'ine, sonradan Aids olarak adlandırılan fakat o dönemde ne olduğu bilinmeyen ürkütücü hastalığın doğduğu ve yayıldığı dönemlere ışınlıyor. Bence yazarın en güçlü yanı bu, okurken kendinizi o anda, o kokuları, o sıcağı, o korkunç görüntüleri duyumsarken bulmak. Kitabın başlarındaki cinayetin sıradışı yanı sadece dehşet verici işleniş yöntemi değil, aynı zamanda öldürülen kişinin zaten birkaç günlük ya da haftalık ömrünün kalmış olması.
Ve yine tabiki olayları çözmeye çalışacak olan üç kişi, hem birbirlerinden hem de toplumun beklentilerinden oldukça uzak, sıradışı üç karakter. Aslında yazarın kurguyu renklendirmek kadar ele aldığı eşcinsellik, özgür seks gibi konulara da üç farklı bakış açısı getirmek, objektiflik yakalamak için de böyle karakterler oluşturduğunu düşünüyorum. Olaylara bakış açınızın, tıpkı Swift gibi yetiştiriliş tarzınızla da ilgili olduğunun farkına vardım mesela. Onun gibi sık sık neden diye sordum.
Kitabı ve yazarın tarzını bilerek başladığım için ilgiyle okudum, devamını da çok merak ediyorum. O yüzden sizler de bundan önce çıkan kitabıyla ilgili görüşünüzü dikkate alarak tercih edin lütfen kitabı. Çünkü ısrarla alıp sonra da hayal kırıklığını anlatanlara çok anlam veremiyorum ben.
·
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.