Ben de mi galaksiler arası bir otostop çeksem acaba?1000Kitap
Beş kitap birlikte olduğundan hepsi için düşüncelerimi ayrı ayrı not edeceğim:
İlk kitap 'Otostopçunun galaksi rehberi' beni resmen kendi dünyamızdan alıp galakside bir geziye çıkardı. Fazlasıyla gülüp eğlendiğim bir gezi oldu bu.
İkinci kitap 'Evrenin sonundaki restoran' en az ilki kadar eğlenceli bir maceraydı, fakat sonu beni şaşırttı.
Ne yalan söyleyeyim, üçüncü kitap benim için aralarında en sıkıcı olanıydı. 'Hayat, evren ve her şey' beklentimin aşağısında kalmıştı, belki de ilk iki kitapta çok eğlendiğim için beklentim fazla yükselmişti. Yine de en uzun zamanımı üçüncü kitap aldı, çünkü beni sayfalara sonlara gelince anca bağlaya bildi.
Fakat, 'Elveda ve bütün o balıklar için teşekkürler' üçüncü kitaptan sonra bu seriyi okumak isteyip istemediğimi sorgulayan bana iyi bir cevap oldu, başladığım an beni içine çekti. Doğrusu, ilk üç kitapta süregelen bir olay örgüsü yoktu. Arthur ile planlanmamış bir yolculuğa çıkıp Ford'un ve evrenin bu kez bizi ne tür bir belaya sürükleyeceğini düşünüp oradan oraya savruluyorduk. Fakat dördüncü kitap Douglas Adams'ın yazmayı ciddi olarak kabul ettiği bir işti. Ortada bir olay örgüsü vardı, fazlasıyla kafa karıştırıcı olsa da güzel işlenmişti ve bütün sayfalar size yazarın 'beni gerçekten de bir otel odasına kilitleyip bunu yazmaya zorladılar' diye bağırdığını hissettirse de, keyifle okumaya devam edebiliyordunuz.
Tüm bunların sonunda, Zaphod'un kendine özgü kısa hikayesine sahip olup (gerçekten kısa, 'Genç Zaphod tedbiri elden bırakmıyor' sadece 10 sayfa sürdü) hele de sonunun böyle olması beni kırmadı değil. Adams'ın Zaphodla bir sorunu varsa, bunu bize önceden söylemesini isterdim, en azından bir işaret olarak göz kırpa bilirdi.
Bu yolculuğun son kitabı olan 'Çoğunlukla zararsız'... sanırım bu konuda konuşmaya henüz hazır değilim. Kitabı bitireli birkaç saat olsa bile son sayfayı aşabilmiş değilim. Galiba yolculuğun bittiğine üzüldüm. 'Çoğunlukla zararsız' Adams'ın "hadi yeni öğrendiğim roman yazma becerisini mizahımla harmanlayıp sonra da sizi duvara toslatayım" dediği bir iş olmuş. O duvara tosladığımı söylemek isterim.
Tüm hisler bir yana, karmakarışık bir evren inşa edip sonra da günümüzde bile geçerli olan tüm sorunları o evrene serpiştirmek ve bunu yaparken hem güldürüp hem tekrar tekrar o paragrafı okutup sorgulatabilmek Adams'ın başarısının en açık örneği. Buradan direkt Douglas Adams'ın elinin değdiği her işi araştırıp okuyup izlemeye gideceğimi kendime temin ederim.
Son bir şey: Lütfen Marvin'i kullanmayacaksanız bana gönderin. Ben manik depresif bir androidle fazlasıyla güzel bir ömür süreceğime eminim.
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.