Bitti.. boğazımda düğümlerle, gözümde yaşlarla, sanki olaylar gözümün önünde cereyan ediyormuşçasına zihnimde canlananlarla bitti. Uzun zamandır beni bu denli sarsan bir kitap okumamıştım. 1800’lü yıllarda Tebriz’le başlayan öykü Anadolu topraklarına Kars’a uzanıyor ve günümüz 2020’lerine kadar devam ediyor… Geçen yıllarla birlikte nesiller değişiyor, yaşanan acılar, kayıplar, savaşlar, aşklar, hikayeler değişiyor değişmeyen tek bir şey var hikayenin ana karakteri olan Turna’nın yazgısı gibi gözükse de akan hikaye boyunca aslında her karakterin kaderi olan ‘Beklemek’. •Evet ismiyle müsemma “Kadim bir miras Beklemek” Bazen askere giden oğulu, bazen ordudaki yârinden gelecek mektubu, onca çetin imtihana rağmen bazen gönle bir muştu gibi doğacak yavruyu, kimi zaman dolacak çileyi, kimi zaman gelecek baharı… Ne çok şeyi beklediğimizi hatırlatıyor kitap bize. Ve her satırında özümüzden bir şeyler bulduruyor;
•Avşin karakterinin halı dokuduğu satırları okurken annemin çocukluğunu dinliyormuşum gibi hissettim. Ki annemin uzun uzun çocukluğunu anlattığı zamanları dinlemeye doyamamışımdır hiç.. Belki biraz da bu kitapla çok kolay bi bağ kurmama sebep oldu..
•Turna’nın perdeyi aralayıp sık sık avluya neyi/kimi beklediğini bilmeden bakmasıyla, kendi hikayemdeki zamansız/belirsiz o herhangi bir tanıma sığmayan kelimelere dökemediğim anlarla yüzleştim.
•Ahmet’in kitaplara, şiirlere olan düşkünlüğünde keza, kendimden bir parça buldum yine..
•Seher ve Şahmezet karakterlerinde, çocukluğumdan beri eksikliğini hissettiğim, hayallerimde kalan fakat bir yerlerde olduğunu hep bildiğim; çocuklara hikayeler anlatan, büyükleri ferasetli sözleriyle kendine getiren evdeki o pamuk gibi babaanneyi buldum.
Kısacası kendimden, vatanımdan, geçmişimizden bir çok kesit bulduğum, geniş bir perspektifle yazışmış olan “Beklemek”i gözyaşlarıyla okudum.. iyi ki de okudum.
Okuyan herkesin de gönlünü doyurmasını diliyorum..
·
181 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.