Asker Oğlu1K
Ahmet Rasim'in okuduğum ilk kitabı sanırım. Oğlunu savaşa gönderen annelerin gurbet ve sıla yolu bekleyen eşlerin duygularını anlatan bir eser. Ne kadar yüce ve gurur duyulası bir meslek olan askerliğin yüzyıllar geçse de hissettirdiği duygu birebir aynı olmasını; korku, özlem, sevda, kaygı gibi duyguların sıralanıp giderken yıllar geçse de aynı hissi vermesi tuhaf ve Ahmet Rasim bu duygu yoğunluğunu okuyucuya etkili bir şekilde aktarmış. Devir değişse de hissiyat aynı. Size kitaptan bir kesit ile bu duyguyu açıklamak isterim.
"Hayat his ile müşterek değil mi? "
Sanırım bu sorunun cevabı kişiden kişiye değişebilir ama bazı durumlarda ve duygularda çağlar geçse de hissedilen aynıdır. Tıpkı zamanında medeniyet naraları atanların bu naraları atarak savaş başlatması gibi.
Bu incelemeyi yine kitaptan Ahmet Rasim'in kaleminden alıntıyla kapatmak istiyorum
"İnsanlığın düşmanlığı medeniyet ile azalmıyor bilâkis ziyadeleşiyor. "
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.