Sholeh Rezazadeh’in Beni Bekleyen Bir Dağ Biliyorum kitabı, bugüne kadar okuduğum en farklı deneyimlerden biriydi. Hikâyeyi bir nehrin ağzından dinlemek, daha ilk sayfalardan itibaren insana bambaşka bir bakış açısı kazandırıyor. Oba yaşamı içinde bir topluluğun hikâyesi, Saray ile Aydın’ın hüzünlü aşkı, şehir hayatının kolaylıklarına rağmen insana yüklediği yorgunluk… Tüm bunlar öylesine şiirsel, öylesine akıcı bir dille anlatılmış ki okurken kendimi masalsı bir dünyanın içinde buldum.
Bu kitap bana sadece bir hikâye değil, aynı zamanda bir his armağan etti. Sayfaları çevirdikçe içimde derin bir huzur yayıldı; sanki doğa ile aramdaki bağı yeniden hatırladım. Denizlere, ağaçlara, gökyüzüne ve dağlara artık eskisi gibi kayıtsız bakamayacağımı biliyorum. Onlarla konuşabileceğime, onların da bana fısıldayabileceğine inandım.
Masalsı olduğu kadar gerçekçi de olan bu roman, bana doğanın kalbinde saklı olan insanı, insanın kalbinde saklı olan doğayı gösterdi. Ve ben bu hikâyeyi bitirdiğimde yalnızca bir kitabı değil, içimdeki sessiz bir dünyayı da keşfetmiş oldum.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.