Kabede secdeye varan bir kuş ne bir diltaşır ne bir kıyafet, ne de nir imsan gibi akıl.
Ama onun kalbiyle, içgüdüsüyle yaptığı o eğiliş,nice insana öğüt olacak niteliktedir. Çünkü secde, sadece bir bedenin eğilmesi değil, benliğin, kibirin, hırsın yere bırakılmasıdır.
Kuş, belki bilmez Kâbe'nin adı ne, kıblesi ne, ama bilir ki orası huzurun, teslimiyetin ve birliğin merkezi.
Ve o an, bütün yaratılmışlar gibi, o da yaratıcıyı hisseder.
Ve kuş, en saf haliyle hatırlatır bize her şey O'na döneceğini.
Kim bilir belki de kuşun secdesi, bizim unuttuğumuz bir hakikati hatırlatır.
Yeryüzünün en değerli duruşu, en alçakta yapılanıdır.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.