Kendimiz Olmaktan Çekinmediğimiz Kişilerle Kurduğumuz Bağ
Bazen kafeteryada birlikte yemek yerdik. Mori’nin benden de sakar olması hoşuma giderdi.Çiğnemek yerine konuşur,ağzı açık güler, ağzında koca bir yumurta salatası lokması,dişlerinin arasından etrafa sarı parçacıklar saçılırken tutkuyla bir düşünceyi anlatmaya çabalardı. Beni gülmekten çatlatırdı
·
44 Gösterim
1 Yorum
Biraz dertli olduğum bir konudan da bahsetmek istiyorum halihazırda .. Lise arkadaşlarımla yıllar sonra toplanarak bir görüşme ayarladık ve ben cidden heyecanlıydım çünkü sıra arkadaşlığı yaptık yeri geldi ortak dershanelere ,kurs merkezlerine yazıldık. Buluştuk ve oturuyoruz birdenbire birbirlerini inceleyip yorum yapmaya başladılar… “ İşte üzülürsün diye söylemedim ama kaş yapın biraz kötüye gitmiş ,şöyle yapmalısın “… “Bak şu ürünü yanlış kullanmışsın ondan dolayı böyle sivilce olmuş falan…” Maalesef kendimi hiç o ortama ait hissedemedim ve sessizleştim o an ,çünkü yıllar sonra zor bir araya gelip buluşmuşuz ,tabiiki de belli fiziksel özelliklerimiz illaki değişmiştir ama yergi halinde olduğu zaman ya da konuşmamız gereken daha başka konuların önüne ket vurduğu için hoş hissettirmedi açıkçası …
Bunu da öyle yazmak ve paylaşmak istedim, ümit ediyorum ki kendimiz olmaktan çekinmediğimiz güzel bir ortamda kaliteli insanlarla vakit geçirelim
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.