Aylar önce yazdigim kurgunun mallık seviyesi1000Kitap
Balkondaydık 1 yıl öne taşındığım rezidansın çatıkatındaki balkonda yan tarafta aklımı bulandıran o adam yeni komşum vardı ama sadece kendini beğenmiş bir adamdan ibaretti benim için
Tam yanımda ise yıllardır arkamda olan o adam vardı
Günlerdir durgundum yemek yemiyordum ve Victor bunu fark etmiş olmalıydı, şimdi evimin tüm şehri gören balkonunda onun gögsünde yatıyordum üzerinde sadece eşofman vardı tonlu göğsü çıplaktı ben ise yalnızca gecelik ve uzun bir sabahlık giyordum . Aklımda geçmiş vardı yine geçmiş tarafından tüketiliyordum, Victor turuncu ıslak saçlarımı okşuyordu elinde şarap kadehi vardı "Neyin var Linalua?" diye sordu . Ağlamak istiyordum ağlamamak için dudağımı ıssırdım "Sadece sanırım yine eski karanlıgıma çekiliyorum sana verdiğim sözlerimi tutamadım" dedim bocaladı tüm bedeni hatta nefesi bile titredi ne ima ettığimi biliyordu döndü beni yavaşça kaldırdı,sabahlığı sıyırdı zayıfladığımı fark etti önce, sonra ise diğer izleri kollarımdaki göğüs dekoltemdeki bacaklarımdaki bedenimin müsait olan her yerindeki kesikleri... Vücudumda çok yara vardı , bana anlam veremediğim bir duygula baktı sabahlıkla gizlediğim yaralar ay ışığında gözükürken kızmasını bekledim ama onun gözleri doldu ve eğilip kollarımdaki izleri öptü ben ne zaman aktığını anlamadığım göz yaşıyla ona bakıyordum dudakları yavaşça boynumu buldu göğsümün üstündeki en derin ize bir öpücük bıraktı " Lanet olsun Linalya yapmayacağım demiştin...Önemi yok Linalyam...Işığım yaralı kadınım,yaraları tek tek saracağım sadece bana anlat o güzel gülümsemenin ardında gizlediğin duyguları bileyim" dedi zihnimde yankılandı Yaralı kadınım... ben onundum ve o benimdi ona bakarken onun bakışları dudaklarıma bukdu aramızdaki bağ her şeye rağmen ordaydı kimse önemli değildi beni öptü ama öyle öptü ki kollarında ölsem umurumda olmazdı Ben Victorun kollarında 4 sene önce ölmüştüm ama o beni yeniden diriltmişti şimdi tek dileğim sonsuza kadar benim olmasıydı
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
