"Eğer karanlıkta yeterince uzun süre yaşarsan, sonunda orayı evin olarak kabul edersin."
Merakla beklediğim o kitabı dün bitirdim. İzlediniz mi bilmem ama kitabın başları -tabi hikaye farklı- Kuzuların Sessizliği gibi girdi...Daha önce farklı yazarlardan kadına karşı çok açık, iç parçalayıcı ve yine aynı şekilde annesi sandığı kadının (sonrasında olmadığını öğrenmişti) oğluna yaptığı istismarı okumuştum. Ama bu kitap sizi çok sarsacak bakın, sanırım üç günde bitirdim ama üç gün boyunca başım ağrıdı. Daha zaten kitabın ilk başında kalbiniz paramparça oluyor, kıza üzüleyim derken erkek karakterin yaşadığı vurup geçiyor. Ya o kadar üzülerek, sinirlenerek ve sonlara doğru şoklara girerek okuyorsunuz ki kitap alıp götürüyor sizi zaten. Çeviri harika 
Esra Nazenin Özdemir
Şöyle diyorsunuz yani ben öyle dedim, bu çocuklar bu kadar şey yaşadıktan sonra nasıl katil olmaz ki...Kurgu okuduğunuzu unutmadan okuyun çünkü kitapta Robbie'nin yaşadığı hiçbir gün iyi değil, hiçbir şey normal değil, bir şekilde sevgi beklediği Allah'ın cezası annesine o zamana kadar dayanması bile normal değil . Hatırladığı 4 yaşından beri olan ve ergenliğine kadar giden acımasızlık, sevgisizlik, dayak, istismar ya aklınıza gelebilecek her türlü şeyden sonra, ki inanın bir kişi yanında olsa aslında dersinde başarılı ve akıllı bir çocuk ama farkeden olmayınca işte , birinin normal olmasını bekleyemezsiniz.
Robbie 16 yıldır hapiste ve bir yıl sonra idam edilecek bir seri katil. Her gazete onunla röportaj yapmak isterken o küçük bir gazetede sadece iki aydır çalışan Savannah'a röportaj vereceğini iletir.
Ama neden?
Geçmişin karanlığından gelen bir seri katil neden Savannah'ı seçmiştir? Peki röportaj için seçilen Savannah'ın geçmişi normal midir? Ne kadar anıları kalbinin ve zihninin en kuytu köşelerine atmaya çalışsa da Savannah'ta o karanlıkta değil midir? Ee peki bizim zaten bir seri katilimiz varken bir tane daha çıkarsa ve o kişi aslında...
Aileleri tarafından mahvedilmiş iki çocuk, yıllar sonra, birbirlerine olan saplantılarıyla kendilerini iyileştirebilecek midir?
*Tetikleyici unsurları dikkate alın
Esra Nazenin Özdemir
Şöyle diyorsunuz yani ben öyle dedim, bu çocuklar bu kadar şey yaşadıktan sonra nasıl katil olmaz ki...Kurgu okuduğunuzu unutmadan okuyun çünkü kitapta Robbie'nin yaşadığı hiçbir gün iyi değil, hiçbir şey normal değil, bir şekilde sevgi beklediği Allah'ın cezası annesine o zamana kadar dayanması bile normal değil . Hatırladığı 4 yaşından beri olan ve ergenliğine kadar giden acımasızlık, sevgisizlik, dayak, istismar ya aklınıza gelebilecek her türlü şeyden sonra, ki inanın bir kişi yanında olsa aslında dersinde başarılı ve akıllı bir çocuk ama farkeden olmayınca işte , birinin normal olmasını bekleyemezsiniz.
Robbie 16 yıldır hapiste ve bir yıl sonra idam edilecek bir seri katil. Her gazete onunla röportaj yapmak isterken o küçük bir gazetede sadece iki aydır çalışan Savannah'a röportaj vereceğini iletir.
Ama neden?
Geçmişin karanlığından gelen bir seri katil neden Savannah'ı seçmiştir? Peki röportaj için seçilen Savannah'ın geçmişi normal midir? Ne kadar anıları kalbinin ve zihninin en kuytu köşelerine atmaya çalışsa da Savannah'ta o karanlıkta değil midir? Ee peki bizim zaten bir seri katilimiz varken bir tane daha çıkarsa ve o kişi aslında...
Aileleri tarafından mahvedilmiş iki çocuk, yıllar sonra, birbirlerine olan saplantılarıyla kendilerini iyileştirebilecek midir?
*Tetikleyici unsurları dikkate alın
·
209 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
