kendi aramızda para toplayıp filmini yapar mıyız?
bu incelemeyle kitapla nasıl denk geldiğimi anlatarak başlamak istiyorum. bundan biraz önce 
mara'nın öneri istediği bir ileti üzerine sapphic gothic horror diye oldukça spesifik bir türle tanışma şansım oldu ve o da bu yolda bana bir dolu öneri yaptı. bu esnada bir şekilde bu kitabı birlikte okuyacağımız üzerine sözleştik ve nihayet bu ayın kitapları arasına eklendi. hem bana bu türü ve kitabı tanıttığı hem de okurken ona attığım spam mesajlara katlandığı için bir teşekkür bırakıp yazıma geçiyorum.
kitap, 1800'lerin sonunda, ağırlıklı olarak zwartwater isimli bir malikanede geçiyor. kitabımız, çocuk felci geçirdiği için bir ayağı daha kısa olan mrs van dijk isimli, yaşlı ve bekar bir kadına "refakat" eden lucy'nin ikiz kardeşi sarah'nın hasta olduğunu öğrenmesiyle başlıyor. vefakâr ve kardeşine oldukça düşkün olan lucy, elbette hemen yola çıkıyor ve geçmişte de benzer bir "hastalığa" yakalandığını öğrendiğimiz kardeşinin yanına gidiyor. olaylar da malikanenin içinde şekilleniyor. burada çarpık ilişkileri, çok kısıtlı olan karakterlerin geçmiş hikayelerini ve başlarına gelen olayları okuyoruz.
kitap bu esnada cok güzel bir ikilik yaratıyor. eğer lucy'nin, dolaylı olarak sarah'nın, hislerine odaklanmayı tercih ederseniz bu bahsi geçen olanlar paranormal değerlendirilebilecekken eğer perspektifinizi değiştirir ve arthur'a inanmayı seçerseniz psikolojik bir korku romanı okumuş oluyorsunuz. bunun incelikle kurguya yedirilmuş olması, kitabın başından itibaren verilen her detayın sonuna kadar ince ince işlenmesi okurken tatmin olmanızı kesinlikle sağlıyor. üstelik mektuplar, mahkeme kayıtları, gazete küpürleri gibi çeşitli detaylarla da çeşitlendirilmiş olması kurgu bütünlüğünü hem sağlıyor hem de hikayeyi oldukça zenginleştiriyor.
ancak tüm bu iyi yanlarına rağmen okunmasını kesinlikle tavsiye ettiğim bir kitap olmaktan çok çok uzak. öncelikle yazarın kitabın başında verdiği hassas içerik listesi oldukça kabarık. dil bakımından da biraz ağdalı olduğunu itiraf etmem gerekiyor ama bunlar aynı zamanda kitabı okurken beni tamamen doyuma ulaştıran şeylerdi.
açıkça belirteyim. kitapta oldukça açık bir şekilde yamyamlık, cinayet, otopsi ve psikolojik rahatsızlıklara dair sahneler bulunuyor.
beni rahatsız etmeyen ama dikkat edilmesi gerektiğine inandığım bu olumsuzlukların yanında kitap akıp gidiyor. bir sonraki sahnede ne olacağını deli gibi merak ediyorsunuz, yarattığı gerilimi iliklerinizde hissediyorsunuz ve hatta her şeyi açıkça betimlediği için film izliyor gibi hissediyorsunuz! (ben kitabı okumak için erken uyandım, öyle düşünün. benim erken uyanmam, denizi ikiye yarmamla aynı şey.)
— kitapta katje ve arthur dışında hiçbir karaktere üzülmedim. katje sahnelerini okurken ne kadar destekleyici, ne derinden seviyor diyordum ki zaten kadınla yattığını öğrendik. arthur da bataklıkta açan çiçek gibiydi. (kitabın sonunu okursanız bu cümle aynı zamanda çok komik bir betimleme onun için)
— sarah hortladıktan sonra inanılmaz çekici biri oldu!! özür dileyerek söylüyorum ama kendisi hear me out kekimde yer alabilir.
— van dijk ile arkadaş olmayı inanılmaz isterdim! aklı başında olan iki karakterden biriydi. (diğeri arthur)
— dönem gereği böyle yazıldığını biliyorum ama michael ekstradan kadın düşmanı bir şerefsizdi ve onun başına gelen hiçbir şeye gram üzülmedim. hatta keşke bizim hortlak onu yeseydi de kurtulsaydık.
sonuç olarak bu kitabın filminin olmasını deli gibi istiyorum. film izlemeyi asla beceremeyen biri olarak soluksuz izleyeceğime, durdurmayacağıma da söz veriyorum.
mara'nın öneri istediği bir ileti üzerine sapphic gothic horror diye oldukça spesifik bir türle tanışma şansım oldu ve o da bu yolda bana bir dolu öneri yaptı. bu esnada bir şekilde bu kitabı birlikte okuyacağımız üzerine sözleştik ve nihayet bu ayın kitapları arasına eklendi. hem bana bu türü ve kitabı tanıttığı hem de okurken ona attığım spam mesajlara katlandığı için bir teşekkür bırakıp yazıma geçiyorum.
kitap, 1800'lerin sonunda, ağırlıklı olarak zwartwater isimli bir malikanede geçiyor. kitabımız, çocuk felci geçirdiği için bir ayağı daha kısa olan mrs van dijk isimli, yaşlı ve bekar bir kadına "refakat" eden lucy'nin ikiz kardeşi sarah'nın hasta olduğunu öğrenmesiyle başlıyor. vefakâr ve kardeşine oldukça düşkün olan lucy, elbette hemen yola çıkıyor ve geçmişte de benzer bir "hastalığa" yakalandığını öğrendiğimiz kardeşinin yanına gidiyor. olaylar da malikanenin içinde şekilleniyor. burada çarpık ilişkileri, çok kısıtlı olan karakterlerin geçmiş hikayelerini ve başlarına gelen olayları okuyoruz.
kitap bu esnada cok güzel bir ikilik yaratıyor. eğer lucy'nin, dolaylı olarak sarah'nın, hislerine odaklanmayı tercih ederseniz bu bahsi geçen olanlar paranormal değerlendirilebilecekken eğer perspektifinizi değiştirir ve arthur'a inanmayı seçerseniz psikolojik bir korku romanı okumuş oluyorsunuz. bunun incelikle kurguya yedirilmuş olması, kitabın başından itibaren verilen her detayın sonuna kadar ince ince işlenmesi okurken tatmin olmanızı kesinlikle sağlıyor. üstelik mektuplar, mahkeme kayıtları, gazete küpürleri gibi çeşitli detaylarla da çeşitlendirilmiş olması kurgu bütünlüğünü hem sağlıyor hem de hikayeyi oldukça zenginleştiriyor.
ancak tüm bu iyi yanlarına rağmen okunmasını kesinlikle tavsiye ettiğim bir kitap olmaktan çok çok uzak. öncelikle yazarın kitabın başında verdiği hassas içerik listesi oldukça kabarık. dil bakımından da biraz ağdalı olduğunu itiraf etmem gerekiyor ama bunlar aynı zamanda kitabı okurken beni tamamen doyuma ulaştıran şeylerdi.
açıkça belirteyim. kitapta oldukça açık bir şekilde yamyamlık, cinayet, otopsi ve psikolojik rahatsızlıklara dair sahneler bulunuyor.
beni rahatsız etmeyen ama dikkat edilmesi gerektiğine inandığım bu olumsuzlukların yanında kitap akıp gidiyor. bir sonraki sahnede ne olacağını deli gibi merak ediyorsunuz, yarattığı gerilimi iliklerinizde hissediyorsunuz ve hatta her şeyi açıkça betimlediği için film izliyor gibi hissediyorsunuz! (ben kitabı okumak için erken uyandım, öyle düşünün. benim erken uyanmam, denizi ikiye yarmamla aynı şey.)
— kitapta katje ve arthur dışında hiçbir karaktere üzülmedim. katje sahnelerini okurken ne kadar destekleyici, ne derinden seviyor diyordum ki zaten kadınla yattığını öğrendik. arthur da bataklıkta açan çiçek gibiydi. (kitabın sonunu okursanız bu cümle aynı zamanda çok komik bir betimleme onun için)
— sarah hortladıktan sonra inanılmaz çekici biri oldu!! özür dileyerek söylüyorum ama kendisi hear me out kekimde yer alabilir.
— van dijk ile arkadaş olmayı inanılmaz isterdim! aklı başında olan iki karakterden biriydi. (diğeri arthur)
— dönem gereği böyle yazıldığını biliyorum ama michael ekstradan kadın düşmanı bir şerefsizdi ve onun başına gelen hiçbir şeye gram üzülmedim. hatta keşke bizim hortlak onu yeseydi de kurtulsaydık.
sonuç olarak bu kitabın filminin olmasını deli gibi istiyorum. film izlemeyi asla beceremeyen biri olarak soluksuz izleyeceğime, durdurmayacağıma da söz veriyorum.··
424 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
