Algernon’a Çiçekler, zekânın ve duyguların sınırlarını sorgulatan, okurken hem umut hem de hüzün veren çok özel bir roman. Daniel Keyes, insan olmanın değerini zekâ seviyesinden bağımsız olarak o kadar dokunaklı bir şekilde anlatıyor ki, satırlarda kendi kalbinizi buluyorsunuz.
Charlie’nin yolculuğunu takip ederken önce sevinç, sonra derin bir hüzün yaşıyorsunuz. Okuma süreci boyunca empati kurmak kaçınılmaz hâle geliyor; kitabı kapattığınızda ise insana dair her şeyin kırılganlığını bir kez daha hatırlıyorsunuz.
Okurken defalarca içim burkuldu. Ağlatan ama aynı zamanda ufuk açan kitaplardan biri. Kesinlikle okunmalı.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.