Ev Öldü, Ben Ağaçları Seyrettim…
Daha adıyla bile insanın içine işleyen bir kitap. Mustafa Orman, sade ama derin anlatımıyla birbirinden farklı hayatları, ortak bir duygu düzleminde buluşturmayı başarıyor.
Anne, baba, devlet, yokluk, yoksunluk…
Askere gidip dönemeyen çocuklar, suskun kavuşmalar, yarım kalan aşklar… Her öykü, büyük bir sessizliğin içinden yükseliyor; içten, samimi ve sarsıcı.
Kitapta en çok dikkatimi çeken ayrıntılardan biri, avluya “hayat” denmesi oldu. Bu ifade memleketimde de kullanılır ve çok kıymetlidir. Çünkü gerçekten de hayatta en çok, o “hayat” denilen avlularda yaşanır.
Mustafa Orman, sadece bir yazar değil; aynı zamanda bu toprakların belleğini taşıyan, Anadolu’nun dilini, acısını, suskunluğunu ve direncini edebiyatla buluşturan güçlü bir anlatıcı.
Kelimeleri seçişindeki özen, sadeliğin ardına gizlenen derinlik ve duygulara dokunan incelik gerçekten etkileyici.
Ev Öldü, Ben Ağaçları Seyrettim, her cümlesiyle içimde iz bırakan, üzerine tekrar tekrar düşünmek istediğim bir kitap oldu.
İyi ki bu kitapla buluşmuşum.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.