Yazarın okuduğum ilk kitabı muhtemelen tarzının bu olduğunu düşündüm. İçsel bir yolculuğu anlattığını düşünüyorum. Benim bakış açımla İzumi de geri dönülmez yaralar açtığı düşündü ve kendi kendini cezalandırdı. Bu arada evliliğin devam etmesi ve iki eş arasında geçen konuşmalar da bence çok güzeldi ben hayat gibi olduğunu ve belirsizliğe rağmen kitabın sonu beni tatmin etti. Diğer kitaplarını da okumak istiyorum. Açıkçası kitap akıcı ama bir anlamı ya da edebi anlamı var mıdır bilmiyorum. Hacime adlı tek çocuğun kendini bulma yolculuğu ayrıca kitap tüm kitaplarında okura bırakıyor sonunu o belirsizlik hayata da benziyor bence.