Mihail Bulgakov’un Bir Doktorun Anıları kitabını büyük bir keyifle okudum. Zaten kendisi de bir doktor olduğu için satırlarında mesleki deneyimin izlerini çok net bir şekilde görmek mümkün. Bulgakov’un dili öylesine akıcı ki, okurken adeta olayların içinde kayboluyor insan. Daha önce okuduğum iki kitabı da aynı şekilde çok sürükleyiciydi, fakat bu eserdeki anılar bende çok daha farklı bir etki bıraktı. Özellikle köyde tek başına görev yapan bir doktorun çaresizlikleri, endişeleri, karar anları ve küçük zaferleri öylesine canlı anlatılmış ki, kendimi çoğu zaman sanki ben de o köyde çalışan bir hekimmişim gibi hissettim. Karanlık odalar, imkânsızlıklar, zor şartlar ve buna rağmen insanlara yardım etme çabası o kadar gerçekçi aktarılmıştı ki kitabın atmosferine tamamen kapıldım.
Bulgakov’un en sevdiğim yönlerinden biri, sıradan gibi görünen bir olayı bile ustalıkla hikâyeleştirmesi ve okuru içine çekmesidir. Bu kitapta da hem insani yönüyle hem de mesleki gözlemleriyle çok güçlü bir etki yarattı. Onun kaleminden çıkan her eserin ayrı bir derinliği ve samimiyeti var.
Kısacası Bir Doktorun Anıları, sadece bir doktorun yaşadıklarını değil; aynı zamanda insanın sınırlarını, korkularını ve cesaretini de anlatan bir kitap. Bulgakov’un akıcı diliyle birleşince, okur kendini hem edebî bir yolculuğun içinde buluyor hem de insan ruhuna dair çok şey öğreniyor.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.