Korkacak Bir Şey Yok1000Kitap
"Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe."
Son dönemin en iyi başlangıç cümlesi. Kitabın henüz başında tetiği çekiyor yazar. Tabancası ağzına kadar dolu. Kayıp yaşasın ya da yaşamasın şu cümlenin yankısı en derinine iniyor insanın. Olmuşlar ve ihtimaller koşturuyor zihinde... Aslında adı ipucu veriyor kitabın ama ilk solukta nefesin kesilmesi beklenmedik...
"Bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında."
Kurşun deldi geçti. Ölmedik ama hasar büyük. Yukarıdaki cümle ileride çıksa da karşımıza yaralandık bir kere. Pansuman niyetine sonrası. Sargı bezi ama kan lekeli.
Gospodinov, babasının ölümünü öncesi, sırası ve sonrasıyla anlatıyor ya da sonrası, öncesi ve sırasıyla... Geldiği gibi değil ama olduğu gibi. Hiçbir duyguyu, duygusunu gizlemiyor. Ölümün kendisi yerine geride kalanların hissettiği hüzne odaklanıyor. Yukarıdaki alıntı kanıtı.
Satırlar kayıp yaşamış her okur için tetikleyici. İlerledikçe o keskin acı kedere dönüşüyor, belki hafifliyor. Başta darmadağın sonlara doğru ferahlık.
"Bahçıvan ve Ölüm" -ölüm hakkında değil- yaşam, hatıra ve geride kalanlar hakkında ve korkacak bir şey yok.
··
1.837 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.