Edmund Husserl’in yaşamı boyunca takip ettiği temel amaç, felsefeyi kesin bir bilim (strenge Wissenschaft) haline getirmekti. Ona göre, doğa bilimleri deneysel yöntemlerle ilerlerken, felsefe kökenlerine dönmeli ve tüm bilgi iddialarının nihai temelini oluşturan saf bilinç yapılarını araştırmalıydı. Bu iddia, onun fenomenolojik projesinin kalbinde yer alır. Husserl, modern dönemde doğa bilimlerinin mutlak bilgi modeli olarak görüldüğünü, ancak bu bilimlerin önkabullerle işlediğini savunur. Örneğin doğa yasaları deneyime dayanır, ancak deneyimin kendisi sorgulanmaz; bilim, nesnel dünyanın varlığını varsayar, ancak bu varlığın anlamı araştırılmaz. Husserl’e göre bu, bilimlerin krizidir ve felsefe, bu krizi aşmak için kesin bir temel sunmalıdır. Fenomenoloji, bu amaca hizmet eder: doğal tavrı paranteze alarak (epokhe), dünyanın bize göründüğü haliyle (fenomenler olarak) incelenmesini sağlar. Böylece bilinç, yönelmişliği (Intentionalität) sayesinde nesneleri nasıl kurgular? Saf bilinç yapıları nelerdir? Husserl, felsefeyi apodiktik kesinlikte bir disiplin yapmak için bu sorulara yanıt arar. Onun projesi, yalnızca felsefede değil, psikoloji, sanat ve sosyal bilimlerde de derin etkiler bırakmıştır. Türkçede de “Kesin Bilim Olarak Felsefe” gibi metinlerle bu arayışın izleri sürülebilir. Sonuç olarak, Husserl’in fenomenolojisi, bilimi ve felsefeyi kökten bir sorgulamaya tabi tutarak, kesin bilgi idealini yeniden canlandırmayı hedefler. Bu, salt bir yöntem değil, aynı zamanda insan bilincinin evrensel yapılarına dair iddialı bir keşif yolculuğudur.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.