"Gel her şeyi unutalım, her şeyi bırakalım..."
"Mademki aşk ile saadet ne kadar mümkün değilse, aşk ile namus da o kadar imkânsızdır. O halde namus ile sakinlik ve rahat elbette daha üstündür."
diye düşünüyordu Suad. Ve fikrimce yanılıyordu... Aşk, namusu korumak adına başa gelen sadakati en yoğun hissettiren duygudur. Ancak insana saygıdan doğan sadakat, yakıcı bir aşktan bile üstün olmalıdır.
Mehmet Rauf, kadının ve erkeğin beyin kıvrımlarına kadar her düşüncelerini biliyormuş gibi tüm bakış açılarından konuları ele alarak ilk psikolojik romanın hakkını vermiş diye düşünüyorum.
Roman, bir kadının duyguları, toplum beklentileri ve vicdanı ile boğuşup yüzleşerek karar verme sürecini derin bir psikoloji ile işliyor. Okuması keyifli ancak konu akışı beni üzdü açıkçası. Özellikle romanın başlangıcında güvenilir bir aşk hikayesi izlenimi veren sözlerin yoğunlukta olduğu düşünülürse... Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
·
546 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.