Vee bitti.
Güzellik için ruhunuzu satar mısınız, Dorian Gray tam olarak öyle bir anlaşma yaptı.
Kitap ressam Basil Hallward ve makam sahibi Lord Henry in konuşmasıyla başlıyor. Basil Dorian Gray in güzelliğinden ona ilham verdiğinden bahseder kitaptaki birçok karakter gibi herkes Dorian ın güzelliğine methiyeler dizer. Lord Hanry de onu merak eder şansa o gün Dorian, Basil e poz vermek için oraya gelir. Ressam onun resmini çizerken Lord Hanry ile konuşmaları olur.
Lord Hanry kitap boyunca ilginç düşünceleri olan biri, bir şekilde kendisini dinlettirir. Katılmasak bile merakla okuyoruz ve etkileniyoruz. Hatta bazı yerlerde ona konuşmalarının hoş ama karanlık bir tarafı olduğu söylenir. Dorian da onun gençlik hakkında düşüncelerinden etkilenir.
Hatta ilerleyen bölümlerde onun düşünceleriyle şekillenir. Farklı biri olmaya başlar, farklı düşünmeye...
Daha sonra portre bittiğinde Dorian onu gördüğünde şöyle bir cümle kurar.
"Ne hazin! Ben yaşlanıp çirkin ve iğrenç bir şey olacağım. Oysa bu portre hep genç kalacak. Yaşı şu haziran gününde sabitlenecek; bir gün bile yaşlanmayacak... Keşke tam tersi olabilseydi! Ben hep genç kalsaydım da şu resim yaşlansaydı. Bunun için neler vermezdim. Varımı yoğumu verirdim. Ruhumu bile satardım!"
İşte o an Dorian ın dileği gerçekleşir, kelimelerin büyüsü...
Portre onun ruhu yerine geçer, onun yerine yaşlanır. Onun yaptığı günahlar ve kötülükler portrede açığa çıkar. İzleri orada görünür.
Dorian ın başta portrenin yaşlanıp kendisinin genç kaldığını keyifle izlerken gitgide güzelliğin aslında o kadar muhteşem olmadığını anlar, kendinden yorulur ve iltifatlar duymak istemez.
Hatta sonlara doğru kendi kendine yük olduğunu söyler. İşte bu noktaya nasıl geldiğini kitapta öğreniyoruz.
Onun bocalamalarını hayata olan bakışını, gençliğini
·
71 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.