Yalnızca sanatından anlamaya çalıştığınız birisini bizzat sözlerinden dinlemek, onu böylece tanımak bambaşka bir deneyimdi. Ölümünden sonra belki de dünyanın en ünlü ressamı olacak bu insanın dahi yaşarken nasıl cesaretinin kırıldığını, ne büyük hayal kırıklıklarıyla var olmaya çalıştığına şahit oldum. "Böylesi önemsiz bir insanın bile içinde ne güzellikler olduğunu görsün insanlar" diyordu sıklıkla; insanlara kendinden çok daha fazla inanıyormuş yaşarken, bizim için ne güzel, onun için ne acı.
İyi ki yaşamış ve iyi ki böylesi yüce bir ruhun dünyayı nasıl gördüğüne bizi de şahit etmiş Van Gogh.
Hayatımın 400.cü kitabıydı bu, benim için ne hoş bir tesadüf oldu. Anısına sonsuz saygıyla...
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.