Erken konuşmamak lazımmış...Liva, ilk kitapta bir şeylerin farkına varamadığım için seni birazcık fazla gümmüş olabilirim. Aslında belki de ihtiyacımız olan, biraz yaşadığımızı hissetmekti... Parsın da dediği gibi " Sorun değil... Yaşamak istedin. Sadece yaşamak istedin." Ve her zaman, karşına çıkacak her şeye rağmen de yüzündeki tebessümünü kaybetmeden yaşamaya devam et. Birinci kitapta anlamadığım ve anlam veremedigim bir sürü yer vardı hatta o kadar beni anlamsızlığa sürüklemisti ki kitap, ikinci kitap elimde olmasaydı yüksek ihtimalle kitabı almayacaktım. Ama ikinci kitapta olaylar aslında karakterlerle çok güzel bağlanmıştı. Benim gibi biri okuyup kitap hakkında kötü düşünebilirsiniz ancak ikinci kitapta aslında her şey anlam bulunca birdeki eksiklikler de giderilmiş oluyor. Son olarak birinci kitabın sonunda ve ikinci kitabın ilk kısımları başka kitaptaki ana karakterleri( Nil+ Pamir) okuduk. Ben kitapta bahsi geçen karakterlerin kitabını okumadım hiç, ilk defa burda görünce de yan karakterler olarak sanki biraz fazla okuduk gibi. Çünkü zaten kitaba sadece gelip gittiler kitapta olan yan karakterler olsa yine ama başka kitaptan okuyunca bir tuhaf olmuştu benim açımdan. Sizin dünyanızda sizinle üzüntünüzü, mutluluğunuzu, kızgınlığınızı, kırgınlığınızı... hissedip okumak çok güzeldi, iyi ki vardınız, iyi ki varsınız...
Ev bazen, dört duvarı ve çatısı olan tuğla yığınları değildir. Ev bazen, iki kapak arasına sıkıştırılmış kocaman bir dünyadır....
Not: Livaya özellikle de o kolye sahnesi için kocaman sarıldım...
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.