Evim evim güzel evim!
bir ev. içinde çokça hayvan. bazen karmaşa, bazen harmoni. ilk sayfaları okuduğum an 'evet, bu ev bizim kalbimiz' dedim. hayvanlar ise duygularımız. bu bir inceleme yazısı olacak, bu nedenle kitabı henüz okumadıysanız ve spoiler istemiyorsanız lütfen okumayın :)
gelelim rıza'ya. rıza ördüğü ağların diğer hayvanlar tarafından görülmemesinden muzdarip bir örümcek. öyle ki onlara çok öfkelenir, zehirli bir örümcek olsaydı neler yaşatacağını düşünür.
bir de ev sahibimiz var. bir insan. leyla teyze. rızaya müdahele etmez, onu hoşça karşılar. (tabi ki kötü hayallerini icraate geçirmedikçe eheh)
rıza, öfkesi yavaş yavaş dinerken fark eder ki: ağları görünmezdir! diğer hayvanlar bilerek değil, görmedikleri için yırtıyordur. o da ayaklarını boyalara batırarak renk renk ağ örer. böylece herkes ağlarını görür!
bilmeyenler için kabaca hikayeyi özetledikten sonra geleyim benim kalbime yansıyanlara..
dile getirdiğim gibi, bu ev bizim kalbimizdir ki bazen düzen bazen kaos olması çok doğaldır. hatta inancımda leyla teyze ev sahibi değil kiracıdır, gönül ise allah'ın evidir. ama o kadar cömert bir ev sahibidir ki o, ev adeta bizimdir!
leyla teyze, bizim insan olan yanımız, merhametimiz, asıl biz, insani ruhumuz yahut prefrontal korteksimiz. belirli vakitlerde gelen hayvanları (ki yorumuma göre bunlar belirli yaşlarda gelen duygulara tekabül edebilir) hoşça karşılamıştır. bazen yorulmaktadır ama aklına hayvanları kovmak gibi onlardan kurtulacak fikirler gelmemektedir. ki zaten olumsuz duyguları istesek de 'kovamayız' fakat daha önemlisi kovmamız gerekmiyordur! insana düşen - yani teyzemize düşen - merhamettir. neşeye olduğu gibi öfkeye de merhamet. bu rıza'ya başkalarını incitmek için izin vermek anlamına gelmiyordur tabi ki..
öfkemiz, kendi kendine yatışınca bir farkındalık anı yaşar. sevdikleri ona isteyerek zarar vermemektedir! (çok önemli not: bir insan size isteyerek zarar vermiyor diye ona sonsuza kadar katlanmak zorunda değilsiniz. bu ayrı bir konu :)) tıpkı rıza'nın ağları gibi öfke ile yanlış ifade edilen hisler haliyle sorunlarımızı çözmemekle birlikte tekrar tekrar ağ inşa edip yorulmamıza sebep olmaktadır. rıza bir çözüm bulur: daha sağlıklı bir ifade olan bir çözüm. ağları boyamak!
son durumda herkes birbirine rıza:) göstermiştir, birbirinden razıdır. bana göre unutulmamalıdır ki bu karşılıklı rızayı inşa eden kiracının merhametidir. gerçek merhamet sadece komşulara değil kendi evine de merhameti gerektirir ki öyle davranmazsa evvela leyla teyze mutsuz olur. kendine kötülük yapar çünkü duygularını hiçe sayarak evde türlü sorunlara sebep olur. allah korusun, yok sayıp ifadesine izin vermediği öfke, evde elektriklerin kesildiği ve üstelik yiyecek bir lokma ekmek olmadığı bir günde gizlice bacadan girse neler yaşanır!
merhametle yeni bir semt inşa edelim, sevgili komşularım! ev sahibimiz bu evleri rahmet üzere inşa ettiyse, öyle ki bu rahmetle (neredeyse ev sahibi gibi) bir kiracılık nasip ettiyse. bedenimize, duygularımıza, düşüncelerimize, birbirimize, sokak hayvanlarına, bitkilere, kaldırım taşlarına:merhamet!
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.