Bu kitabı bir günde okudum. Açıkçası bir kaç güne yayacağımı düşünerek başlamıştım ama akıcı bir şekilde ilerleyince (özellikle giriş kısmı oldukça akıcıydı bana göre) bırakmak istemedim. Biraz da bırakırsam kaldığım yerden devam etmekte zorlanırım diye korktum ne yalan söyleyeyim. Bu korkumun sebebi kitabın beni tam olarak kelimelere dökemediğim bir ruh haline sokması. Depresife yakın diyebileceğim bir ruh haline.. Kitabı okurken gerçekten garip hissettim içimde bir yerlere dokundu. Belki de üstünde durmak istemediğim düşünmekten kaçtığım yerlere. Biraz rahatsız hissettim desem yalan olmaz :').Bu yüzden bırakırsam devam etmeye cesaret edememekten korktum gibi.
Kitaba geçecek olursak buna ilk sayfalarda yer alan "Hiçbir şey öncesindeki gibi yolunda olmayacak artık. Hiçbir şey bir daha sıradan, neşeli ya da tekdüze olamayacak; üç saate müzik dersine gidecek olmasına, ceketinin cebinde hâlâ onun anahtarları olmasına rağmen." Alıntısıyla başlamak istiyorum. Okuduğum andan itibaren boğazımı düğümledi ve kitap hakkında nasıl hissedeceğimi anlamamı sağladı.. Kitapta beklemediğim şeyler olmadı desem yalan olur bazı noktalarda beni şaşırttı ama genel olarak anlayabildiğim kafamda oturtmakta zorlanmadığım olaylardı. Josh, Rosie ve Will hepsiyle empati yapabildim ve onlara kalpten bir sevgi hissettim.
Kitaba başlamadan önce genellikle başrol kızımıza pek sempati beslenmediğini ve kızıldığını gördüm. Ama ben yaptığı şeyleri iniş ve çıkışlarını anlayabildim bir iki yer dışında kızmadım hiç. Evet okurken bende yoruldum ama onu anladım da. Aynı şekilde Will'i de anladım. Onu anlamak daha zahmetsizdi tabii.
Bunlar dışında kitap üçüncü kişi ağzından yazılmıştı. Pek beğendiğim bir yazım şekli olmadı ama kitabın havasına uyduğunu düşünüyorum bu yüzden pek sorun etmedim. Bu yazım şekli kitabı biraz daha karamsar yaptı benim için. Neden bilmiyorum ama etkisi oldu yani. Ayrıca betimlemeler aşırı hoşuma gitti hiç çabalamama gerek kalmadan her şey gözümde canlandı. Özellikle "öncesi" kısmındaki betimlemelere aşık oldum. Will ve Rosie'nin gece mutfakta karşılaştıkları sahne.. O kısımda atmosfer o kadar güzel anlatılmıştı ki sanki oradaydım. Birde kar yağınca hep beraber dışarı çıktıkları kısım oranın da betimlemesi çok güzeldi.
Karakterler de sevdiğim karakterler oldu. Marley, Simon, Amber, Will'in anneannesi Hepsini sevdim.
Spoi*
Kitapta sürekli Josh yaşasaydı nasıl olurdu düşüncesi içimi kemirdi. Hayat onu nerelere sürüklerdi bunları düşünmeden edemedim.*
Son ve kapanış yorumu olarak bu kitap bana film olarak One Day (ben filmini izledim ama sonradan dizisi de çekildi) ve Love Rosie'yi aşırı anımsattı. Baş rollerin ilişki dinamiği açısıdan oldukça benzerdi.
(Dipnot: Kitaba aslında 8puan vermeyi düşündüm ama tamamen kendimle alakalı olarak bana karamsar hissettirdiği için 7puan verdim:'). İyi ki okudum dediğim bir kitap oldu bu arada karamsar hissettirdi diyince yanlış anlaşılmasın.
Ve öneri olarak bu kitabı okurken bir şarkı keşfettim vampire weeknight-jenny owen youngs kitabın havasına çok uyduğunu düşünüyorum bana bu kitabı hatırlatan bir şarkı olacak bence dinlemelisiniz ben çok beğendim)
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.