Edgar Allan Poe
...
Ve mor perdelerin ipeksi hüzünlü kararsız her hışırtısı titretiyor
Daha önce hiç duyulmamış korkularla dolduruyordu içimi;
Öyle ki, kalbimin çarpıntısını teskin için ayağa kalkıp tekrarladım,
" Bir konuk bu girmek için izin isteyen oda kapımda,
Geç bir konuk girmek için izin isteyen oda kapımda
Budur, başka bir şey değil."
...
Kuzgun
Edgar Allan Poe’nun şiirlerindeki gotik atmosfer ve melankoliyle harmanlanmış duygusal yoğunluk oldukça etkileyici. Özellikle kadın figürleriyle kurduğu bağ, eserlerinde belirgin bir şekilde kendini hissettiriyor. Kaybettiği kadınlara yaptığı göndermeler, şiirlerinin ruhunu belirleyen ana unsurlardan biri. “Annabel Lee”, “Lenore” ve elbette “Kuzgun” bu anlamda çok çarpıcı örnekler. Poe'nun "güzel bir kadının ölümü"nü en saf ve dokunaklı melankoli kaynağı olarak görmesi, şiirlerindeki hüzünlü estetiği daha da derinleştiriyor. Şiirlerinde acı ve karanlık bir zarafet iç içe geçiyor.
Kitapta orijinal metin ile çevirinin yan yana verilmesi hem dönem İngilizcesine olan yabancılığıma karşı bir köprü işlevi gördü hem de çeviriden doğabilecek anlam kayıplarını en aza indirdi. Orijinal dildeki tınıyı duymak, çevirinin sunduğu yorumu daha da derinleştirmekle birlikte anlam ve hissi aynı anda verdiği için güzeldi. Çeviri genel anlamda iyiydi. Kitabın sonunda bulunan "Kompozisyon Felsefesi" kısmında "Kuzgun" şiirine ve Poe' nun yazım sistemine ait güzel detaylar mevcut. Yine son bölümde bulunan şiirlere ait açıklayıcı bilgiler de bağ kuramadığım şiirlere farklı bakış açısıyla bakmamı sağladı. Genel anlamda çok keyif aldığım bir kitap oldu.
·
155 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.