II. Abdülhamit’in tahttan indirilmesinden sonra yaşadığı sürgün hayatını kendi ağzından anlattığı, ayrıca psikolojik hal ve durumunu da doktorunun gözlemlerinden öğrendiğimiz bir dönem işleniyor. Osmanlı padişahlığından sefalete uzanan bir yol tasvir edilmiş. Ailesi ile birlikte yaşadıklarını okuduğumuz kitapta kendisi ile empati kurabilecek kadar yakınlaşıyoruz. Aydın olması, yeniliğe açık olması, gittiği Avrupa ülkelerinde gördüklerinden sonra biz ne kadar geri kaldık hissiyatını yaşaması, yine de istibdat savunucusu olması, sürgün edildiği Selanik’te yaşayan aydınlar tarafından hoşnutsuzlukla karşılanması, sevilmemesi anlatılıyor. Yönetmenin kurnazlıkla ilişkili olduğunu savunuyor. Başarısını kurnazlığına yorarak, kendinden sonrası için endişe duyuyor. Kendisi ile içinde sürekli çelişen hislerini, yaşadığı tedirginlikleri oldukça güzel okuyucuya geçirebiliyor yazar. Üslup oldukça akıcı, kurgu tarihi gerçeklikten uzaklaşmamış. Dönem kitapları arasında okunmaya değer güzel bir eser.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.