Bir fabrikada çalışan Shibata adında karakterimiz üzerinden ilerliyor konu. Kendi işi dışında servis, temizlik gibi işleri de onun üstüne yıkmalarından ötürü Shibata gene böyle bir anda hamile oldugunu ve artık kahve fincanlarını toplayamayacağını söylüyor. (Fakat hamile değil.) Bunun üzerine bu yalanla öyle haşır neşir oluyor ki indirilen uygulamalar, gidilen hamilelere uygun spor programı, bebek ile konuşma.. yalanla gerçek artık ayırt edilemez hale geliyor. Ve istediğini bir bakıma “bebek” sayesinde elde ediyor. Oradaki çalışan personeller artık ona daha da saygı duymaya başlıyor veya mecbur kalıyor diyebilir miyiz? Bu düşünce kalıbı yıkılmalı artık.. bir kadına anne olduğu için değil insan olduğu için saygı duyacağımız zamanlar ne zaman gelecek?
Romanda arada Meryem anaya da atıf yapılması hoşuma gitti. Birçok kadının iş hayatında yeterince ayrımcılığa katlanmıyormuş gibi bir de onun sorumluluğunda olmayan işlere de yöneltmeleri üzerine iyi bir vurgu olmuş. Dilerim birileri için iyi bir farkındalık yaratır.
Kısa bir kitap ve akıcı olduğu için de hemen bitiyor tavsiye ederim.
·
189 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.