·544 syf.··Beğendi
···Okunma: 13 Eylül 2025 00:00 Uzun zamandır yoktum yoğunluktan dolayı okuyamıyordum ama sessizliğimi "Medusa'nın Ölü Kumları"yla bozdum. Yaralasar serisiyle çok sevdiğim Maral Atmaca, fantastik bir seriyle gelmiş bu sefer. Türk yazarların bu konularda çalışmaları hoşuma gidiyor.
Ana karakterimiz Elzem Akay, ilkokul öğretmenliği yaparken bir yandan zengin bir ailenin kızı olarak evinin ve şirketinin sorumluluğunu üstlenir. Ancak bir sorun vardı: Annesi. Yıllar boyunca annesiyle aynı evde yaşamasına rağmen anne sevgisinden mahrum yaşar. Annesinin soğukluğu, tuhaf davranışları artık son noktaya gelir ve kız kardeşi Itır, hizmetçisi Mara ve arkadaşı( aynı zamanda abisinin eski eşi) ile durumu araştırmaya başlar. Kendisi, annesi, kardeşi ve hatta arkadaşları hakkında şaşırtıcı gerçeklerle karşılaşır. Sonuç olarak Elzem, Itır, Mara ve Doğa kendisini başka bir evrende bulur: Araf.
Fazla ayrıntıya girmek istemiyorum daha detaylı incelemeyi 2. kitapta yaparım diye düşünüyorum. İlk kitabı sevdim, heyecanla okudum. Ancak kitapta bir tuhaflık var. Arkadaşlık, aşk, kardeşlik hissedilmiyor. Sadece yazılmış ilişkiler var. Özellikle Itır karakteri bana çok itici geldi. Elzem ve Itır'ın kardeşlik ilişkisi çok yapmacık. Elzem'de bana itici geliyor ilk defa bir ana karakteri güçlü olmasına rağmen sevemedim. Ama en azından yazar amacına ulaşıp kitaptaki gibi Elzem'i kibrinden dolayı benden de uzaklaştırdı. Yine gizem yaratmış Elzem'in henüz bilmediğimiz bir sırrı var onun ve diğer olaylar sayesinde okunuyor kitap.
Seriyi almadan önce ilk kitabı almanızı ve karakterlere, olaylara alışıp eğer severseniz devam etmenizi tavsiye ederim. Kısacası ben sevdim seriye devam...