Ne kadar naif bir roman okudum.İki zamanı bir arada okuyormuş hisssiyati,bende çok farklı duygular yaratıyor.Bir yandan Sidar'ın hayatını okurken bir yandan annesinin ve dedesinin yaşadıklarına şahit olmak,o dönemin ruhunu yakalamak,o zamanki hayat şartlarının zorluğu üzerine düşünmek çok hoşuma gidiyor.Yayin evi bu tarz eserlerde çok başarılı gerçekten.Yazar kelimeleri,betimlemeleri,yer yer hissettiklerini o kadar naif, o kadar duygusal ve net anlatmış ki hayran kalmamak elde değil.Kızlar annelerinin kaderini yaşarmış deyiminin vücut bulmuş hali olmuş roman.İnsana ederi kadar değer verilmeli.Ama işin içine duygular girince bayanlar kendilerine ne kadar yanlış davranılırsa davranılsın,bir çift güzel söze kanıyor.Ben hiç ilaç içip intihar eden erkek görmedim sevgilisinden ayrıldı diye.Ancak kadınlar da öyle mi?Çok daha duygusal yaklaşıyorlar.Belki de yaratılış gereğidir kim bilir?Konuya gelecek olursam;
Sidar'ın annesi Belkıs'ın dedesi Kore gazilerindendir.Orada Yun adında bir kadınla tanışır ve evlenip Türkiye'ye yerleşirler.Belkıs adında bir kızları olur.Belkıs'ın gözlerinin çekik olması annesinden ona bir armağandır.Murat isminde bir oğlu olan Belkıs dhaa sonra Sidar'a hamile kalır.Murat'ı kaybettikten sonra belki de Sidar bunu unutturmak için bir armağandı.Belkıs'ın evliliği kötü gider ve Baba ocağında bulduğu lüks yerine fakir vir hayat yaşamaya başlar.Kocasi da terk edip gitmiştir.
Sidar büyümüş alımlı genç bir bayan olmuştur.Hemşire olarak hayatını devam ettirirken yapmaması gereken bir evlilik yapmıştır Beyhan'la tıpkı annesinin yaptığı gibi.Bu evlilikte yürümez.İlerleyen zamanlarda Sidar bir arkadaş ortamında Umut isimli birine aşık olur tek görüşte.Umut her çiçekten bal almayı seven bir gençtir.Kafa nereye ben oraya kıvamında.Peki Sidar'la tanıştıktan sonra huyu değişecek mi?Yoksa Sidar yine yanlış limandan yanlış okyanuslara mı açılacak?
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.