Orijinal dilinden okuduğum kitap. Yazarın "The book you with your parents had read" isimli kitabını çok satanlar arasında görüyordum, yazarın diğer kitabına şans vermek istedim. Sanıyorum ki, yazar aslında bir gazeteci ve köşe yazısında yayınladığı yazıları bu kitapta derlemiş.
Hayata dair (değişim, yas, ilişkiler bu liste uzar gider) en güzel kitaplardan biriydi. Her insanın hayatının bir döneminde hissettikleri, içinden geçirdiği sorgulamalar ve dayanılmaz hissediği durumlar hakkında hap niyetinde baş etme stratejiler sunuyor.
Her bir bölümü okurken birer terapi seansı gibi hissetim. Ama beni en çok etkileyen ve okurken ağladığım kısım yas kısmıydı. Yas ile ilgili kısmı okurken gözümden yaşlar boşaldı. Yakınlarımı kaybettiğim dönemde 15 gün sonra işe dönmemi beklediklerinde donmuş bir vaziyette çalışırken olur olmadık göz yaşı döktüğüm anlar oluyor, insanlarla etkileşime girdiğimde oldukça huzursuz hissediyor, kaçmak ve saklanmak istiyordum. O dönem çevremdeki insanlar sebebi ile hislerimi ve kendimi uzun uzun sorgulamıştım. Bu kitabı okuduğumda aslında bu sorgulamaların ne kadar gereksiz olduğunu fark ettim.
Her bireyin yas sürecinin farklı olduğunun belirtilmesi, ve bu sürecin belki yıllar bile alabileceğinin anlatılması içimdeki boşluğun yansıması gibi oldu.
Ve en çok sevdiğim söz de şu oldu: " Emotions are like employees. If you try to ignore or supress them, they will rebel against you."
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.