Eksik olan daha da eksilse ne olur, mevzu tam olamamak aslında. Zira tam “tam” olacak iken tam olamamak en büyük eksiklik.
Bu bir gidişle veyahut da kalışla gerçekleşir…
Bilemezsin giden tam olmaya gider. Kalan eksiltmeye devam eder.
Aslında her ikisi de yarım kalır. Giden, ardında bıraktığı boşluğu taşır sırtında, kalan ise, gözünün önünden kaybolanı içinde taşır. Giden uzaklaşırken biraz ölür, kalan beklerken biraz daha eksilir. Eksiklik yalnız bir tarafın değil, iki yüreğin ortak sessizliği olur. Ama en çok da kalan yanar, çünkü gidenin adımlarını duymaya devam eder, kendi kalbinde.
Mehmet Cuma ÖZTÜRK Ben de severim barış manço'yu ve bu şarkısını Aslında aklıma ilk bu şarkı geldi ama Cem Karaca daha ağır bastı. Her iki şarkı da sanatçı da değerli ruhları şad olsun.
Giden ardında yarım kalmış cümleleri, söylenmemiş sözleri bırakır.
Kalan o cümlelerin yükünü, boşluğun sessizliğini taşır.
Giden, gitmenin pişmanlığını yaşar bir gün.Kalan, kalmanın acısını taşır her gün.O yüzden aslında. Giden de eksiktir, kalan da…
Ama en çok, yarım kalan hikâyedir eksik olan.