Kitapta Woolf, tarihe bakarak kadınların neden edebiyatta yeterince görünmediğini inceliyor. Kadınların eğitimden, özgür düşünceden ve bağımsız yaşamdan mahrum bırakılmaları nedeniyle yeteneklerini geliştirme fırsatı bulamadıklarını söylüyor. Shakespeare’in hayali bir kız kardeşinden bahsederek bunu çarpıcı bir şekilde örneklendiriyor: Shakespeare kadar yetenekli bir kadın yaşasaydı bile, toplumun baskıları yüzünden yazamaz, üretemezdi.
Ayrıca Woolf, dönemin üniversite kütüphanelerine kadınların alınmamasını, kadınların ekonomik bağımsızlıktan yoksun bırakılmalarını ve edebiyatın genellikle erkekler tarafından erkekler için yazılmasını eleştiriyor.
Bu kitabı okurken sık sık durup düşündüm.
Gerçekten de insanın kendine ait bir alanı olmadan hayallerini gerçekleştirmesi çok zor.
Virginia Woolf’un anlattıkları sadece kadınların değil, hepimizin hayatına dokunuyor. Ben de kendi yaşamımda ne kadar özgür olabildiğimi, kendime ne kadar zaman ve alan ayırabildiğimi sorguladım.
Kitap bana, üretmenin ve kendini ifade etmenin aslında bir hak olduğunu hatırlattı. Woolf’un sesi bana umut verdi: Ne olursa olsun, kendi sesimizi bulmak için çabalamalıyız.
·
174 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.