Divan’da, Yunus Emre’nin şiirleri, tarihi ve menkıbevi kimliği ile birlikte, eserleri de ana hatlarıyla ele alınmış. Daha önce bilmediğim bir bilgi olarak kitapta ayrıca 14-15. yüzyıllarda Bursa'da yaşadığı düşünülen Âşık Yunus’un şiirlerinden 21 örnek verilmiş. Ancak bu şiirlerin Yunus Emre’nin şiirlerine karıştırıldığı da belirtilmiş.
Yunus Emre’nin şiirlerinde yalnızca öğüt değil, ilâhî aşka dair derin bir yolculuk da görülmekte. O’nun şiirlerinde aşk, hakikî bir arayış ve vuslat isteğidir. Allah'ın cemalini görme arzusu, çok güçlü bir etkiye sahip.
Yunus Emre'nin Allah'ın cemalini görme arzusunun yoğunluğu etkisi altındayken, tefsir okuması yaparken Kehf Suresi’nin 28. ayeti karşıma çıktı:
"Ve nefsince de sabret, o kimseler ile beraber ki, sabah ve akşam Rablerine dua ederler, O'nun cemalini dilerler..."
Ayetini okuduğum da, Yunus Emre'deki Allah’la beraber olma, O’nun cemalini görme arzusu daha çok etkiledi, anlam buldu.
Yunus Emre’nin sözleri, gönül diliyle konuşan hâldaşlarına yönelik:
Dertsizlere benim sözüm benzer kaya yankısına
Hâldaş bilir hâldaşının gönlündeki şol râzını
Diyerek anlıyoruz ki sözlerini onun hâliyle hemhâl olan başka bir gönül eri anlayabilir.
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.