Dedeye Yol Göründü - Mahmut Abdullah
Merhaba #dedeyeyolgöründü kitabıyla geldim.Kitabın ana kahramanı dedenin eşiyle yaşadıklarını anlatıyor.Ben kitapta dedeye ayrı, eşine ayrı , oğlu İbrahim Zeyni’ye ayrı üzüldüm.Bu üç karakterin yanlızlığı, kızgınlığı , kırgınlığından ve aile içi iletişimlikten çok etkilendim.Bu tarz kitaplara sevenlere tavsiye ederim.
Dede, gençliğinde şoförlük yapmış sonrasında eşi ve oğlu ile bir gecekonduda yaşıyordur.Onun için evi yuvası asla olamamış.Tek mutluluğu ise memleketine taziyeye ve düğüne gitmek olmuş.Çünkü evinde gülen bir yüz olmadığı gibi yemek bile yiyemiyor.Karısı ondan ölesiye nefret ediyor.Eşyası bavulunda kendisi eski bir kanepe üstünde suskunluk içinde geçiyor.Eve o kadar yabancı kalıyor ve yalnızlığıyla dışarı atıyor kendini.
Nene ise babasının zoruyla küçük yaşta evlilik yapmış.Evlenmeyi de hiç istememiş.Mutsuzlukla , fedakarlıkla geçen ömrü nedeniyle çok hayal kırıklığı var.Kocasından da nefret etmiş.Kocasıyla aynı evde olsalarda kalpleri ve kendileri birbirinden kilometrelerce uzaklıkta.
Oğulları Ibrahim Zeyni ise anne ve babası arasında kalmış bir evlat.Ikisine de kendince hak verse de annesine daha yakın.
Dede yanlızlığını gidermek için memleketine gidebilecek mi?
Sonunda neler yaşayacak ?
”Boş yere husumetle ve nefretle geçen koca iki ömre bu vakitten sonra yapılacak tek iş, yatıştırıcı sözcüklerdir.”
”Babaların bir günde aldığı kararı, henüz genç kızlığının tatlı meyvesinin tadına varamamış annem gibileri bir ömür kahırla çekiyorlardı kara talihlerini.”
”Hakkın var fakat sizin tükenmeyen kavganız bilhassa çocuklarınızın da ruhlarını şekillendirmiştir.”
”Babana kırgın olduğumdan çok kendi babama kırgınım, bizim ailedeki genç kızların kara talihlerinin yıllarca sürüp gitmesindeki etkisi oldukça büyüktür.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.