kitabı bitirdikten sonra ilk cümlem
"asıl tutsak olan bizleriz" oldu. cezaevinde ki kadın arkadaşların bitmeyen sonsuz inancı, umudu, o çelikten iradesi, dört duvar arasında ne kadar direngen olduklarını ve dışarıda olan bizlerin ne kadar ruhsuzlaşıp, gerçeklerden uzaklaştığımızı anladım. her biri tanrıça kültürünü yaşatan, hakikat ile kendilerini yeniden var eden ve yeşerten kadınlar. mutlaka okumalısınız. her biri inanç ve umut kaynağımız.