İnsan bazen hayatın yükü altında ezildiğini, elindekileri kaybettiğini ve bütün kapıların yüzüne kapandığını sanır. Oysa ki bu an, zahirde bir "çöküş" gibi görünse de bâtında en büyük doğum sancısıdır. Çünkü kulun eli kolu bağlandığında, kendi gücünün yetmediğini anladığında; işte o vakit hakiki teslimiyet başlar.
Tasavvufta denir ki: "Sen plan yaparsın, Rabbin ise takdir eder." Senin gözünde bozulan, dağılan, kaybolan şey; Hak katında ilahi bir inşanın ilk adımıdır. Çünkü O, kulunun gönlünü dener; sabrın en ince çizgisinde, umudun en karanlık noktasında nurunu gösterir.
Bazen zifiri geceyi yaşamanın hikmeti, doğacak seherin kıymetini bilmen içindir. Senin sandığın "son”, aslında ilahi planın “başlangıcıdır.” Kalbin tam tükenirken, Rabbinin kudreti devreye girer; ve sen o an anlarsın ki hiçbir şeyin boşuna olmadığını, her şeyin ilahi bir hesap ve hikmetle dokunduğunu...
·
1 +1'leme
·4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.