Elizabeth von Arnim'in Büyülü Nisan adlı kitabını okudum. Benim için güzel geçen ve gerçekten akıcı olan bir kitaptı bu yüzden iki gün demeden bitti.
"Morsalkımları ve gün ışığını sevenlere..."
(Biraz küçük spoilerlar bulunabilir.)
Lotty'nin sezgisel "görüyorum" yeteneğinin işlenmiş olmasını beğendim sadece bir içgüdüyle yapılan yorumların teker teker gerçekleşmesi hoş bir detaydı ve ayrıca Lotty, hayatın ve insanların özündeki güzelliği görme yeteneğiyle de kendini bir adım öne atan bi karakter oldu benim için.
Kitaptaki karakter dönüşümleri de güzel işlenmişti. Özellikle Rose ve kocasının hikayesi her şeye rağmen çok tatmin ediciydi. Onların birbirlerini yeniden keşfetmeleri, gerçek bir sevginin dış faktörlerden bağımsız olarak var olabileceğini ve bazen her şeyin sonu sanarken yeniden bir şeylerin filizlenebileceğini gösteriyor.
Bayan Fisher ve Lady Caroline Dester, kendi iç dünyalarında kaybolmuş, farklı sorunları olan kadınlardı.Saygınlığını her şeyin üzerinde tutan ve sürekli geçmişin güzelliklerine sığınan Bayan Fisher'ın katı ve yargılayıcı tavrının, yavaş yavaş yok olması ve en sonunda Lotty'e karşı olan davranışı yine güzel bir detaydı. Güzelliği herkesi peşinden koşturan ancak içinde derin bir anlamsızlık ve yorgunluk hisseden Lady Caroline, aslında aradığı huzurun dış dünyada değil, kendi içinde olduğunu fark edip lüks ve gösterişli yaşamdan sıyrılarak doğanın basitliğinde huzuru bulması yine hoştu.
________
Büyülü Nisan sadece bir tatil hikayesi olmanın ötesinde, insan ruhunun karmaşıklığını ve kendini yeniden bulma arzusunu işleyen; sonbahara yaklaşırken yazın/ilkbaharın heyecanını hissettiren güzel bir kitap. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.