Merhamet ve aidiyet duygusu arzularının önüne geçmiş olan öykünün baş kahramanı Felicite'nin yazgısı beni okur olarak yer yer sinirlendirse de yaşadığı tüm kayıplara rağmen hızlıca günlük yaşantısının gerektirdiği görevlerine kendini adaması okurun da yaşanan olaylar ve kayıplara kayıtsız kalmasına sebep oluyor. Ben acının yaşanması, sindirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Gerçekçi, dramatik soluksuz okunabilecek bir öykü...
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.