Eskiden iki günde bir kitap bitirirdim şimdi son bir ayda bir kitap okumuşum. Aynı kitaplar dönüp duruyor elimde. Ruhen tam olmayınca kitapları da tamamlayamıyor insan.
İş yoğunluğundan. Zihinsel yoğunluktan dolayı odaklanma sorunları oluyor. Yıllara göre bakınca bende de okuma sayımda azalma var. Artık sadece daha açık konusu daha berrak kitaplar okuyarak başlıyorum. Konusu yoğun kitapları okuyamıyorum bu süreçte
Hepimizin üzerinde bir ölü toprağı. Hayata karşı tek sığınağımız kitaplar ama hayat bazen ona da imkan tanımıyor. Geçecek bu günler de. Nâzım misali: Güzel günler göreceğiz, güneşli günler.
Öyle hocam gerçekten.Haftalara köklü eserler sığdırırken bu oran bazen aylara dönüşüyor.Bu da hayatın yoruculuğunun en acı kanıtı bence.Ama bizler bununda üstesinden geleceğiz 🌸😌